يه مقاله در باره كودكان تيزهوش به زبان اصلي
Helping Your Highly Gifted Child
Multiple Ages
Highly gifted children are many ages simultaneously. A 5- year-old may read like a 7-year-old, play chess like a 12- year-old, talk like a 13-year-old, and share toys like a 2-year- old. A child may move with lightning speed from a reasoned discussion of the reasons for taking turns on the playground to a full-scale temper tantrum when not allowed to be first on the swing. You can help yourself maneuver among the child's ages by reading about developmental norms (Gesell is a good guide) so that you are ready for (and avoid punishing) behavior that, though it seems childish in a precocious child, is absolutely age appropriate.
School
If your nine month old begins speaking in full sentences, you probably will not tell the child to stop and wait till other nine month olds catch up. You would not limit such a child to using nouns because that is as much speech as most nine month olds can handle. However, in public or private school that may be the approach some educators use.
It is important to realize that they are not purposely setting out to keep your child from learning, although that might be the effect. Many educators have never knowingly dealt with a highly gifted child. They do not recognize them, and they do not know how to handle them. Some educators base teaching methods an developmental norms that are inappropriate for highly gifted children. Although they may be willing to make an effort to accommodate these youngsters, they may lack sufficient information or experience and not know what type of effort to make.
When a child enters school already able to do what the teacher intends to teach, there is seldom a variety of mechanisms for teaching that child something else. Even if there were a way to provide time, attention, and an appropriate curriculum, it would be necessary for the teacher to use different teaching methods. Highly gifted children learn not only faster than others, but also differently. Standard teaching methods take complex subjects and break them into small, simple bits presented one at a time. Highly gifted minds can consume large amounts of information in a single gulp, and they thrive on complexity. Giving these children simple bits of information is like feeding an elephant one blade of grass at a time - he will starve before he even realizes that anyone is trying to feed him.
When forced to work with the methods and pace of a typical school, highly gifted children may look not more capable than their peers, but less capable. Many of their normal characteristics add to this problem. Their handwriting might be very messy because their hands do not keep pace with their quick minds. Many spell poorly because they read for comprehension and do not see the words as collections of separate letters. When they try to "sound out" a word, their logical spelling of an illogical language results in errors. Most have difficulty with rote memorization, a standard learning method in the early grades.
Lack of Fit
The difficulty with highly gifted children in school may be summarized in three words: they don't fit. Almost all American schools organize groups of children by age. As we have seen, the highly gifted child is many ages. The child's intellectual needs might be years ahead of same-age peers, although the gulf may be larger in some subject areas than in others.
Imagine 6-year old Rachel. She reads on a 12th grade level, although her comprehension is "only" that of a 7th grader. She does multiplication and division, understands fractions and decimals, but counts on her fingers because she has never memorized addition and subtraction facts or multiplication tables. Her favorite interests at home are paleontology and astronomy; at school her favorite interests are lunch and recess. She collects stamps and plays chess. Although she can concentrate at her telescope for hours at a time, she cannot sit still when she's bored. She cries easily, loses her temper often, bosses other children when they "don't do it right," and can't keep track of her personal belongings. She has a sophisticated sense of humor that disarms adults but is not understood by other children.
Putting Rachel into a normal first grade without paying special attention to her differences is a recipe for social, emotional and educational disaster. Even if a gifted program is available (they commonly begin in third or fourth grade), it is unlikely to meet her extreme needs.
Educating a highly gifted child in school is like clothing a 6X child in a store where the largest available garment is a 3 (or with a gifted program, a 3X). Parents have to resort to alterations or individual tailoring of whatever kind they can manage.
In dealing with school issues, it's important to remember that you know more about your child than anyone else. Your knowledge, information, and instincts are useful and important, and they should be recognized in designing a school program. Your child genuinely needs individual attention. Anything else may be directly and seriously harmful.
There is no ideal school pattern for the highly gifted. However, when normal school patterns lead to difficulty, it is important to obtain real differentiation.
Acceleration
Because highly gifted children may begin school already knowing much of the material covered in early grades and because they learn quickly, some type of acceleration is necessary. For some children and in some situations, grade skipping is the best choice. Placing a child with older children who share interests may be socially and intellectually beneficial and result in a more appropriate curriculum. It is also a simple and economical solution for the school. Some children begin school early; others skip several early grades; others skip whole educational levels, such as junior high or even high school. Skipping a single year is seldom helpful, because the difference between one grade level and the next is too small. Grade skipping is not without problems, but allowing highly gifted children to stay in a class that meets few if any of their needs may do serious and long-term damage.
Another type of acceleration is subject matter acceleration. A child may take math with a class four grades ahead, reading with a class two grades ahead, physical education with age peers. This type of acceleration considers the varying developmental ages of the highly gifted child. For further flexibility, you might consider evening classes or weekend classes at a high school or college and ask the school to excuse coverage of those subjects in regular classes. A child might go to school with age mates only in the morning or only in the afternoon. This method calls for school and parental flexibility and may lead to logistical problems such as scheduling and transportation, but is often more satisfactory than grade skipping because the child associates at least part of the time with age peers
When the School Will Not Change
When parents approach teachers and administrators with information and documentation, in a spirit of cooperation instead of confrontation, offering suggestions and help instead of attacking, some positive changes in normal methods usually result. Sometimes, however, schools refuse to make changes for one child. When this happens, parents have few choices. One is to move to a school system that will make changes. Another is home schooling.
For many highly gifted children home schooling is a nearly ideal solution to the problem of fit. Instead of laboriously altering ready-made programs, parents can tailor an education precisely to the child's needs. Clubs, sports, scouting, and other activities supply social interaction with other children while parents serve as teachers or facilitators or engage tutors or mentors in various subject areas.
Home schooling is seldom an easy choice. In some districts it is either illegal or beset with regulations that make it almost as rigid as classroom schooling. When both parents or the single resident parent must work, it may be impossible. Some parents and children find the level of togetherness stifling, while others cannot avoid pushing and demanding too much. However, home schooling may be a positive choice for many families. Many children move surprisingly smoothly from home schooling in the early years into high school or college when their intellectual needs outgrow the home environment. One of the major benefits to education at home is the maintenance of self esteem, which is highly problematic in a school environment.
Social/Emotional Needs
In the movie E.T. there was something heartrending in the small alien's attempts to "phone home," in his constant longing for others of his kind despite the loving concern of the family who cared for him. Highly gifted children endure some of that same pain. It is hard for them to find kindred spirits, hard for them to feel they fit into the only world they know.
Highly gifted children may have trouble establishing fulfilling friendships with people of their own age when there are few or no other highly gifted children with whom to interact. As a high school student told his mother, "I can be that part of myself that is like my classmates, and we get along fine. But, there's no one I can share the rest of me with, no one who understands what means the most to me." For most highly gifted children, social relationships with age peers necessitate a constant monitoring of thoughts, words, and behavior.
One of the greatest benefits of the talent searches proliferating in colleges across the country is the chance for highly gifted children to spend time with others like themselves. For 3 weeks in the summer, children who qualify (by scoring high enough on the SAT or ACT in the seventh grade or earlier) attend class on a college campus with other highly gifted children. Rather than feeling like oddballs, they suddenly feel normal. Lifelong friendships may form in a matter of days. Many summer program participants consider the social interaction as valuable as the classes.
What else can you do to help highly gifted children find friends? It helps children to understand that there are different types of friends. They may play baseball, ride bikes, and watch TV with one person, talk about books or movies with another, and play chess or discuss astronomy with another. Some of these friends may be their own age, some may be younger, or more often, older. Only in school is it suggested that people must be within a few months of each other in age to form meaningful relationships
Conclusion
Raising a highly gifted child may be ecstasy, agony and everything between. Adults must perform almost impossible feats of balance - supporting a child's gifts without pushing, valuing without overinvesting, championing without taking over. It is costly, physically and emotionally draining, and intellectually demanding. In the first flush of pride, few parents realize that their task is in many ways similar to the task faced by parents of a child with severe handicaps. Our world does not accommodate differences easily, and it matters little whether the difference is perceived to be a deficit or an overabundance.
We have covered only a few issues in this space, but the most important help you can give your highly gifted child or children can be expressed in a single sentence: Give them a safe home, a refuge where they feel love and genuine acceptance, even of their differences. As adults with a safe home in their background, they can put together lives of productivity and fulfillment.
Copyright, 1989, Stephanie S. Tolan. Stephanie Tolan is a noted author of children's books and one of the authors of Guiding the Gifted Child.
This publication was prepared with funding from the Office of Educational Research and Improvement, U.S. Department of Education, under contract no. RI88062007. The opinions expressed in this report do not necessarily reflect the positions or policies of OERI or the Department of Education.
اين هم ترجمه متن بالا
كمك كردن به كودك باهوشتان :
يك كود 5 ساله ممكن است كه علايق يك كودك 7 ساله را داشته با شد و بايك بچه12 ساله شطرنج بازي كند ويك بچه 13ساله شايد علاقه داشته باشد كه اسباب بازي هاي خودش را با يك بچه 2 ساله شريك شود. يك بچه ميتواند با سرعت برق آسايي در دزمين بازي بر سر اول تاب خوردن يك قشقرق تمام عيار راه بيندازد.شما ميتوانيد با مطالعه هنجارهاي سنين مختلف به بچه ها كمك كنيد. (كه اين هنجارها يك راهنماي بسيار خوب هستند) به اين منظور كه شما متوجه مي شويد كه اين گونه رفتار كردن متناسب سن بچه ها است.(و از مجازات كردن آنها اجتناب مي كنيد).
مدرسه:
اگر شما در 9ماه گذشته شروع به(آموزش) كامل حرف زدن با بچه كرده باشيد شما ديگر نمي توانيد حرف زدن با بچه را فعلاً متوقف كنيد بايد صبر كنيد تا اينكه 9 ماه ديگر بگذرد.شما در طول 9 ماهي كه با بچه كار مي كنيد او را محدود از استفاده اسامي در حرف زدن يا سخنراني كردن نكنيد هرچند امكان دارد در مدرسه هاي عموي يا خصوصي روشهايي را كه معلمين به كار مي برند نا محدود باشند .اين مهم است كه شما بفهميد آنها قصد متوقف كردن كودك شما را از آموختن ندارند بسياري از معلمين دانشهايي دارند كه هرگز در حد يك كودك تيز هوش نيست.آنها به رسميت نمي شناسند دانشي را كه ايشان به كار مي برند .مبناي آموزشي برخي از معلمين يك هنجار رشدي است ، وآن براي كودكان بسيار باهوش نامناسب است. اگر چه آنها مايل باشند بخواهند كوشش كنند به تطبيق دادن جوانان امكان دارد آنها تجربه واطلاعات كافي نداشته باشند و نمي دانند چگونه تلاش وكوشش بكنند.
وقتي كه يك بچه وارد مدرسه مي شود پيش از اين چقدر توانايي انجام دادن وفهميدن آنچه كه معلمين مي آموزند را دارد. در آنجا به ندرت يك تنوع در روش آموزشي كه معلمين در آن تدريس مي كنند براي بچه ها هست .اگر در آنجا يك روش براي توجه به برنامه ريزي آموزشي و زماني بوده باشد آن يك خواسته واجب است براي تدريس نا محدود معلم . بچه هاي بسيار باهوش نسبت به ديگران متفاوت ياد مي گيرند .
تدريس استاندارد باعث مي شود كه موضوع پيچيده به اجزاء ساده،كوچك،وخورده خورده تجزيه شود .ذهن هاي بسيار باهوش مي توانند به طور كامل از مقادير زيادي از اطلاعات در يك زمان كم به تنهايي استفاده كرده و پيشرفت روشني داشته باشند .دادن مقدار ساده اي از اين اطلاعات به بچه ها مثل دادن غذا به يك فيل از برگ هاي پهن است. او قبل از اينكه گرسنگي بكشد درك مي كند كسي را كه مي خواهد به او غذا بدهد.
بچه هاي باهوش وقتي به وسيله يك روش ويك نمونه در مدرسه مجبور به كار مي شوند ،امكان دار زياد نگاه به توانايي همسالانشان كه در* سطح پايين تري* از آنها هستند نكنند. خيلي از مشكلات عاديشان به اين مسأله مي افزايد. امكان دارد دست خط آنها خيلي آشفته باشد براي اينكه دستهايشان با ذهنشان (انديشه ء شان) هماهنگ نيست . هجي كردن خيلي ضعيف باعث مي شود كه *درك مناسبي* از كلماتي كه در نامه ها ديده اند وجمع آوري كرده اند نداشته باشند .موقعي كه آنها كوشش مي كنند براي حذف صداي يك كلمه هجي منطقي آنها به يك زبان غير منطقي منتج مي شود .حفظ كردن با استفاده از صدا داراي بيشترين دشواري است،* و به يك روش درجه بند ي شده و برنامه آموزشي استانداردنياز دارد.*
فقدان وكمبود :
سختي كودكان بسيارباهوش در مدرسه در سه كلمهممكن است خلاصه شده باشد :آنها انجام نمي دهند .تقريباً همه مدارس امريكايي بچه ها را به وسيله سنشان گروه بندي و سازمان مي دهند. همچنين ما مي بينيم كه بچه هاي بسيار باهوش خيلي عمر مي كنند بچه هاي بسيار باهوش ممكن است در يك موضوع نسبت به ديگر همسالانشان سالها جلوتر باشند.
راشل 6 ساله را تصور كنيد .او* كتابهايي *را مي خواند كه در سطح 12 بودند در حالي كه او دركي در سطح 7 داشت.او انجام نداد ضرب وتفريق كردن را و نفهميدن كسر ودهگان را اما شمارش سر انگشتي را مي داند زيرا او هرگز پي به حقيقت جدول ضرب و تفريق نبرد. علاقه او در خانه ، زيست شناسي وستاره شناسي است، علاقه مطلوب او در مدرسه نهار است،او تمبرها را جمع مي كند و شطرنج هم بازي مي كند.اگر چه او هر دفعه ساعتها در تلسكوپش تمركز مي كند ،اما وقتي كه خسته مي شود نمي تواند فكر كند .او بيشتر اوقات وقتي كه وسايلش را به آساني گم مي كند گريه مي كند .وقتي كه بچه ها كار محوله ء شان را انجام نمي دهند* مسولين شخصيتشان را زير سوال مي برند*. او يك درك پيچيده دارد براي اينكه او بالغ وبزرگ شده است و رشد كرده است ،اما بديهي نيست كه ديگر بچه ها چنين باشند .گذاشتن راشل در پايه اول بدون توجه به تفاوتهاي يك دستور العمل براي مصيبت رساندن به احساسات اجتماعي است.اگر هم يك* برنامه كار آمد* در دسترس هست معمولاً آنها در پايه سوم وچهارم به بعد شروع مي شوند،كه با اكثر نيازهايشان ميتواند مواجه شود .يك بچه با استعداد را مي توان در يك مدرسه تعليم داد.در يك فروشگاه لباس هم لباس6x وهم لباس 3x پيدا مي شود تعليم كودك تيز هوش مانند خريدن لباس 6x براي كودك با هوشمان است كه وقتي كه بزرگتر شد به درد او مي خورد .
شناخت شما از اطلاعات وغرايز مفيد ومهم هستند و آنها در طراحي يك برنامه آموزشي بايد شناخته شده باشند .بچه شما به توجه اصلي احتياج دارند، هر چيزي ممكن است به طور جدي مضر باشد. هر طرحي براي استعداديابي براي مدرسه ايدهآل نيست .با اين وجود دانش سراي تريبت معلم وقتي كه به سختي طرحي راارائه مي كند براي به دست آوردن آن مهم است تفكيك واقعي شود .
جهش تحصيلي:
براي اينكه امكان دارد بچه هاي بسيار باهوش آموختن را قبل از مدرسه رفتن آغاز كنند بواسطه اينكه آموزش آنها سريع باشد آنها به نوعي از آموزش نياز دارند كه سريع باشد بهترين *روش *اين است كه بچه ها درجه بندي شوند .كنارهم قرار دادن اين بچه ها در كنار بچه هاي بزرگتر ممكن است از لحاظ اجتماعي سودمند باشد و به يك دوره از تحصيلات مناسب تر منجر شود همچنين اين راه حل براي يك مدرسه ساده وكم خرج است .
برخي از بچه ها مدرسه را *نسبت به ديگران* زود شروع مي كنند و چندين پايه را بصورت جهش تحصيلي ادامه مي دهند و از روي تمام سطوح تحصيلي از جمله راهنمايي و دبيرستان به صورت جهش تحصيلي مي پرند.يك سال جهش تحصيلي به ندرت سودمند خواهد بود براي اينكه تفاوت بين يك سطح نمرات از نمرا ت بعد بسيار كم است .جهش تحصيلي فاقد مشكل نيست اما اجازه دادن به كودكان بسيارباهوش به توقف كردن در يك كلاس *كه امكانات كمي دارد* امكان دارد به نيازهايشان بصورت جدي آسيب برساند.
نوع ديگر تسريع ، تسريع موضوع اصلي است . يك بچه پايهء كلاس چهارم نسبت به يك بچه پايهء كلاس دوم امكان دارد با دقت ورغبت بيشتري به مطالعه بپردازد اين نوع تسريع روبه رشد كودكان را در سنين متفاوت در نظر بگيريد* و براي انعطاف پذيري بيشتر امكان دارد شما كلاسهاي عصر يك دبيرستان يا دانشكده را كه پوشش منظم موضوعي دارند در نظر بگيريد .*يك بچه بزرگ تر امكان دارد صبح يا بعد از ظهر را به مدرسه برود اين روش مدرسه رفتن امكان دارد براي والديني كه *انعطاف پذيرند(آنهايي كه به بچه هاي خود زياد سخت نمي گيرند )مشكلاتي از قبيل صرف زمان وماندن در *ترافيك* را به همراه داشته باشد،اما بيشتر اوقات اين روش رضايت بخش تر از جهش كلاسي است *زيرا كودكان كمترين زمان را با همسالانشان هستند.*
وقتي كه مدرسه اراده اي از خودش نداشته باشد :
وقتي كه والدين روش كار آموزگاران و مديران را به وسيله اطلاعات ومستنداتشان به جاي همكاري مورد انتقاد قرار مي دهند وبه جاي كمك انتقاد مي كنند كه نتيجه آن تغيير برخي از روش هاي بهنجار و معمولي مي شود ،اگرچه برخي اوقات مدرسه تغييراتي را براي يك بچه نمي پذيرد .اين وقتي اتفاق مي افتد كه والدين انتخاب معدودي دارند .تغيير دادن نظام مدرسه يكي از اين حركاتهاست.تحصيلات خانگي يكي ديگر از اين نوع است .بسياري از كودكان تيزهوش تحصيلات خانگي را حلالي مناسب براي يك مشكل مي دانند.در عوض تغيير دادن پر زحمت برنامه ها والدين مي توانند با يك آموزش و پرورش نيازهاي كودكشان را سازمان دهند .
انجمن ها ،ورزش ها ،پيش آهنگي كردن و ديگر فعاليتها ي دسته جمعي منبع تعامل به وسيله بچه هاي ديگر است.هنگامي كه والدين به خدمت مي گيرند يك معلم يا مربي را در خانه تا تحصيلات خانگي بدهد اين اتخاب آساني نيست .در برخي از مناطق انتقاد كردن از مقررات دشواري كه براي تدريس در سر كلاس ساخته شده اند غير قانوني نيست.وقتي كه هردوي والدين يا يكي از والدين *يا قييم *بايد كار كند اين ممكن است كار غير ممكني باشد . برخي از پدر ومادرها وبچه ها پيدا مي كنند سطحي از اتحادها ودلبستگي هاي خفه كننده را در صورتي كه ديگران نمي توانند از آن اجتناب كنند .هر چند ممكن است تحصيلات خانگي مورد تائيد بسياري از خانواده ها باشد بسياري از بچه ها به طور شگفت آور و بدون نقص بواسطه تحصيلات خانگي در ابتداي چند سال در مدرسه افكارشان (ذهنشان) رشد مي كند و نياز مند محيط خانه هستند .يكي از عمده ترين مزاياي تحصيل در خانه اين است كه از عزت نفس نگهداري مي كند انچه كه در بسياري از محيط مدرسه ها بسيار دشوار است .
نيازهاي وابسته به هيجان :
در فيلم سينمايي E.T آنجايي كه غريبه كوچك سعي مي كرد به خانه زنگ بزند جان سوز بود .در آرزوي موفقيت براي هم نوعانش به خانوادهاي كه كه از او مواظبت مي كردند علاقه مند شد. تحمل كردن رنج براي بسياري از كودكان( آن چيزي كه برايشان سخت است) بدتر از وابستگي الكليست.داشتن اين احساس كه جهان فقط مطعلق به آنهاست سخت است.كودكان تيز هوش وقتي كه داري سن كمي هستند امكان دار بوسيله همكلاسي هايشان به مردم آزار برسانند.ديگر بچه هاي تيز هوش هم متقابلاً چنين مي كنند .چنانكه يك محصل دبيرستاني به مادر گفت ؛ يك جنبه از شخصيت من به همكلاسي هايم علاقه دارد،و ما باهم سازش خوبي داريم،اما در آنجا هيچ كسي نيست كه بتواند بفهمد من چرا بيش از اندازه اين مقصود را(علاقه را) دارم .
براي بيشتر كودكان تيز هوش رابطه جمعيت دوستانشان بواسطه سن همسالانشان ساخته مي شود .يك فرانگري ثابت از انديشه ها، حرفها و رفتارها.يكي از مهمترين مزاياي جستجو كردن در همه طبقات دانشكده ها اين است كه كودكان تيز هوش مدت زماني كه با ديگران حرف مي زنند را دوست دارند . براي 3 هفته در تابستان بچه هاصلاحيت دارند در كلاس يكي ازدانشكده ها با بچه هاي بسيارباهوش ديگر حضور پيدا كنند.به جاي احساس خوشحالي عجيب وغريب ناگهان آنها احساس عادي بودن كردند.رفاقتهايشان هر روز شكلي دارد .در بيشتر تابستانها شركت كردن در برنامه ها وتعامل اجتماعي به همان ميزان با ارزش در نظز گرفته شده است كه در كلاس درس .
پايان :
بالا بردن خوشي يك بچه بسيار تيز هوش ممكن است عذاب آور باشد.بزرگترهابايد جلوي بچه ها را از انجام دادن كار هاي تقريباً بزرگ بگيرند ،اين بالاتر از ارزش قهرمان بودن است .اين قاعده فيزيكي، مهم،هيجاني ، پرخرج و عقلاني، سخت است .معدود والديني هستند كه در آموزش به بچه خود سخت مي گيرند .دنياي ما به آساني تفاوتها را تطبيق نمي كند اما اين چندان اهميت ندارد .آيا درك كردن و آگاه بودن از تفاوتها يك كمبود است يا يك فراواني؟
ما در اين مقاله فقط به تعداد محدوي از كمك هايي كه شما مي توانيد به بچه ء با هوشتان بكنيد پرداختيم،كه از جمله آن اين است: به آنها يك خانه امن بدهيد ،يك پناهگاه جايي كه آنها عشق را احساس بكنند و تفاوتهايشان را بپذيرند .آنها در خانه خود با بزرگسالها مي توانند زندگي سودمندي داشته باشند.
